Ruimte maken voor de stilte
Waarom we na een verlies vaak geneigd zijn om onze dagen vol te plannen, en wat er gebeurt als we voorzichtig durven stil te vallen tussen de bomen.
Verhalen om bij te landen op jouw tempo.
Een verstilde leesplek zonder haast. Over wat rouw doet met je ademhaling, over herinneringen die meereizen en over hoe de seizoenen in Noordbroek ons leren vertragen.
Herinneringen die met je meereizen
Afscheid nemen betekent niet dat de band stopt. Over het verweven van wie of wat je mist in het weefsel van je dagelijks leven.
Verder leven is niet vergeten
De eerste keer dat je weer onbedaarlijk lacht of ergens naar uitkijkt, kan voelen als verraad. Hoe verdriet en levenslust naast elkaar mogen bestaan.
Wandelen zonder route
Rouw zet zich vast in onze schouders, onze adem en onze borstkas. Waarom naast elkaar wandelen in de natuur het lichaam helpt om weer te stromen.
Dagen die anders voelen
Verjaardagen, sterfdagen, de overgang van de seizoenen of een gewone dinsdagmiddag waarop het gemis onverwacht scherp binnenkomt.
Licht door de bomen
Over levend verlies en onzichtbare rouw: wanneer er niemand is overleden, maar je leven door ziekte, zorg of verandering wél ingrijpend is stilgevallen.